Periodiek
- Details
- Categorie: Periodiek
Voorwoord Periodiek 2 van 2026
In dit voorwoord moet ik toch even stilstaan bij het overlijden van ons oudste lid, professor Alexander Evrard. Een merkwaardig man die alles wat het Vlaams Artsenverbond naar streeft belichaamde. Doorheen gans het interview in Periodiek nr 2 van 2024 spreekt zijn rechtlijnige Vlaamsgezindheid.
Ik had het voorrecht zijn lessen psychologie te mogen volgen in wat dan nog de derde kandidatuur noemde. Toen hij in december 2023 door de Gentse Alumni gevierd werd als honderdjarige hield hij een toespraak in datzelfde mij goed bekende auditorium van weleer, rechtopstaande, een uur lang. Merkwaardig inderdaad.
Wij steunen al sinds de aanvang het initiatief van de Vlaamse Volksbeweging “Medische hulp in het Nederlands is een basisrecht” (zie www.taalklachten.be).
De goed zichtbare acties werden intenser toen in februari 2026, na klacht van een Franstalig ziekenhuis, de Raad van State de 12-minuten regel afschafte. Door die regel konden patiënten voor spoedeisende hulp op hun vraag niet naar het dichtstbijzijnde – zo goed al zeker Franstalig – ziekenhuis gebracht worden, maar naar een ziekenhuis waar men wel Nederlands begrijpt en spreekt.
Op 19 april nam het VAV deel aan zo een actie bij de spoeddienst van het Sint-Pietersziekenhuis. De ludieke actie kwam uitgebreid in de media, en miste zijn effect niet. Want mede door de standvastigheid van VVB en VAV werd de 12-minutenregel weer ingevoerd vanaf mei 2026. Gelukkig een positieve evolutie.
Ik wil tot slot nog eens de aandacht vestigen op ons symposium dat we samen met het AK-VSZ organiseerden in oktober laatstleden.
Door het aanzwengelen van de problematiek van de langdurig zieken en de langdurig arbeidsongeschikten gooide het VAV de knuppel in het hoenderhok. Sindsdien is dit thema voortdurend aanwezig in het maatschappelijke en politieke debat, en intussen komt ook de rol van de mutualiteiten volop ter discussie.
Mischief, thou art afoot…!
Jan Van Meirhaeghe
VAV-voorzitter
6 juni 2026
- Details
- Categorie: Periodiek
Dit is het eerste nummer van Periodiek jaargang 81.
Meteen ook het eerste nummer verzorgd door het nieuwe redactieteam: Lieve
Van Ermen, Karel Vermeyen en Jef Mennes.
Het is ook het verslagboek van het symposium "Is dit land langdurig ziek?"
dat VAV samen met het AK-VSZ organiseerde in oktober laatstleden.
Veel leesplezier!
Jan Van Meirhaeghe
Voorzitter VAV
- Details
- Categorie: Periodiek
Voorwoord
Als jullie dit voorwoord lezen is ons symposium dat we samen organiseerden met het AK-VSZ (actiecomité Vlaamse sociale zekerheid) over langdurige ziekte en langdurige arbeidsongeschiktheid achter de rug.
Toen we in het najaar 2024 een thema zochten voor ons tweejaarlijks symposium meenden we dat de problematiek van langdurige ziekte met oorzaken, gevolgen en eventuele communautaire verschillen, meer studie en een symposium waard was.
Niemand kon toen vermoeden dat die problematiek in 2025 zou uitgroeien tot één van de belangrijkste dossiers in het maatschappelijk debat.
Op 20 december 2024 lazen we in De Tijd: “België telt record aan langdurig zieken” en het cijfer van de telling eind 2023 werd vermeld: 526.507.
Vanaf dan kreeg het probleem meer en meer aandacht in de media en op het politieke forum.
Met de opmaak van de federale begroting vanaf eind september zijn het dagelijkse krantenkoppen.
De keuze van dit onderwerp voor ons tweejaarlijks symposium was dan ook een schot In de roos.
Ook hier stellen we opnieuw de stilaan overbekende regionale verschillen vast. In Wallonië is 9,3% van de bevolking tussen 19 en 64 jaar langdurig ziek, in Brussel is dat 5,9% en in Vlaanderen 6,9%. De toename van dat aantal is daarenboven sneller in Wallonië.
In Brussel zijn verhoudingsgewijs veel meer personen met leefloon of werkloos wat het cijfer van 5,9% verklaart. Communicerende vaten.
Met arbeids(on)geschiktheid hangt ook de activiteitsgraad samen. De werkgelegenheidsgraad in Vlaanderen is 77,8%, in Wallonië 68,4% en in Brussel 64,4%.
Overeenkomstig is de werkloosheidsgraad in Vlaanderen 3,8%, in Wallonië 7,8% en in Brussel 11,9%.
Ook in het dossier van de langdurig zieken vinden we dus opnieuw argumenten die de visie van het Vlaams Artsenverbond ondersteunen: de splitsing van de arbeidsmarkt- bevoegdheid en het tewerkstellingsbeleid, en de verdere communautarisering van de gezondheidszorg, inbegrepen de ziekte- en invaliditeitsverzekering.
Jan Van Meirhaeghe
Oostkerke, 7 oktober 2025
- Details
- Categorie: Periodiek
VOORWOORD
’t Is warm. ’t Is heet.
Niet alleen droogte en tropische temperaturen, ook in de medische wereld is het heet.
Ik schrijf dit voorwoord in de dagen voorafgaand aan de artsenstaking van morgen maandag 7 juli.
De algemene en de medische pers zijn daar al weken mee bezig. Als voorzitter VAV kreeg ik ook vragen daarover. Ik antwoord dan steevast dat sinds de grote artsenstaking van 1963-1964 het toenmalige VGV (Vlaams Geneesherenverbond) besliste om alle syndicale banden op te heffen en louter als een socio-culturele vereniging voor artsen van alle gezindheden en ideeën verder te gaan.
De oudere leden zullen zich zeker nog herinneren dat collega Marcel De Brabanter bestuurslid was van het VGV, en dat zijn syndicaat – nu ASGB - eigenlijk uit het VGV ontstaan is. In die periode werd ook Raymond Lenaerts bestuurslid, en hij was aangesloten bij wat men toen het syndicaat Wynen – nu BVAS - noemde. Dat was toen vloeken in de VGV-kerk, maar Raymond is later een zeer gewaardeerd voorzitter geworden, en kwam ook ruimschoots aan bod in de reeks “Meneer Doktoor”.
Tot daar een beetje geschiedenis, en vergeef me die parenthese die schetst wat het VGV op syndicaal gebied geweest is en wat het VAV geworden is.
Over de problematiek van de artsenstaking nemen we als VAV dus geen standpunt in.
Maar als vereniging van en voor Vlaamse artsen moeten we de plannen van minister Vandenbroucke natuurlijk analyseren, ze toetsen aan onze doelstellingen en onze visie weergeven.
In deze discussie is de focus op supplementen verkeerd van beide kanten. In de pers, en ook de minister beschuldigt zich daaraan, wordt de nadruk gelegd op inkomsten van de artsen. En dan gaat men voorbij aan de realiteit dat de ziekenhuizen voor hun werking afhankelijk zijn van de afdrachten van de artsen. 50% is een realistisch cijfer voor de meeste Vlaamse ziekenhuizen!
Dit weekend is het ook duidelijk geworden dat de zuil gebonden ziekenfondsen 100 en meer miljoenen zouden winnen bij het afschaffen van de supplementen. We moeten opnieuw de terechte vraag stellen of zuil gebonden ziekenfondsen in deze digitale tijd nog een plaats hebben?
De overheidsfinanciering voor hun werkingskosten is enorm en de patiënt kan eigenlijk vrijwel alle administratie rechtstreeks digitaal regelen met RIZIV? Heeft de minister al aan de spectaculaire winst die deze hervorming zou opleveren gedacht? Of ligt hij aan de ketting bij Solidaris?
De hervormingen die Vandenbroucke voorstelt zijn niet verkeerd, maar zijn tijdpad is dat wel. Een fundamentele hervorming van de ziekenhuisfinanciering moet eerst besproken worden, en kan niet los staan van de eventuele aanpak van de “excessen”.
Als VAV zijn we verontrust dat minister Vandenbroucke “compensaties” plant voor Waalse en Brusselse ziekenhuizen, die zich vandaag enkel staande kunnen houden door de excessen van de supplementen. Vlaamse artsen en ziekenhuizen straffen voor supplementen, maar Waalse en Brusselse niet: foei!
Waar de minister in zijn federale en ideologische dialectiek ook aan voorbijgaat is het nochtans zeer eenvoudige feit dat een splitsing van de gezondheidszorg, het overdragen van zowel preventieve als curatieve gezondheidszorg naar de gemeenschappen, enorm veel budgettaire ruimte vrijmaakt. De jaarlijkse transfers bedragen immers in totaal, zonder het kanaal van de intrestlasten op de staatsschuld, 8 tot 10 miljard, waarvan meer dan 2 miljard via de sociale zekerheid.
Een discussie die daarmee verband houdt is de problematiek van de langdurig zieken en de langdurig arbeidsongeschikten.
Het aantal mensen dat langdurig arbeidsongeschikt is en in de invaliditeit terecht komt is sinds 2010 ongeveer verdubbeld waardoor het aantal nu meer dan 500.000 bedraagt. Ter vergelijking: in Duitsland zijn er ook 500.000. Het is logisch dat dit bij de regeringsvorming een belangrijk pijnpunt was en blijvend in de politieke actualiteit staat.
Het Vlaams Artsenverbond en het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid hebben daarom een gezamenlijk initiatief genomen en richten in het najaar een symposium in om over deze problematiek na te denken en om de maatregelen die de regering wenst te nemen te bespreken. De titel: ‘Is dit land langdurig ziek?’
Vier sprekers zullen elk vanuit hun achtergrond en expertise een analyse voorstellen:
- prof. dr. Lode Goderis (KUL): ‘Werken, een gezondheidszorg doelstelling’ vanuit academisch perspectief.
- dr. Bart Garmyn (Medisch directeur Securex): ‘Re-integratie: samenwerking tussen huisarts, arbeidsarts en adviserend arts’) vanuit de praktijk. Bart is ook bestuurslid VAV.
- Jan Denys (arbeidsmarktexpert): ‘België is ziek!’.
- dr. Heidi Reynders (Arts-directeur Landsbond van de Neutrale Ziekenfondsen): ‘Re-integratie van langdurig zieken en de rol van de adviserend arts anno 2025.
Warm aanbevolen!
Nog een kleine rechtzetting: in dit nummer is per ongeluk het vorige artikel van Prof Ponette gedrukt. Het juiste artikel vindt u hier terug.
Jan Van Meirhaeghe
VAV voorzitter
6 juli 2025
