Voorwoord
Als jullie dit voorwoord lezen is ons symposium dat we samen organiseerden met het AK-VSZ (actiecomité Vlaamse sociale zekerheid) over langdurige ziekte en langdurige arbeidsongeschiktheid achter de rug.
Toen we in het najaar 2024 een thema zochten voor ons tweejaarlijks symposium meenden we dat de problematiek van langdurige ziekte met oorzaken, gevolgen en eventuele communautaire verschillen, meer studie en een symposium waard was.
Niemand kon toen vermoeden dat die problematiek in 2025 zou uitgroeien tot één van de belangrijkste dossiers in het maatschappelijk debat.
Op 20 december 2024 lazen we in De Tijd: “België telt record aan langdurig zieken” en het cijfer van de telling eind 2023 werd vermeld: 526.507.
Vanaf dan kreeg het probleem meer en meer aandacht in de media en op het politieke forum.
Met de opmaak van de federale begroting vanaf eind september zijn het dagelijkse krantenkoppen.
De keuze van dit onderwerp voor ons tweejaarlijks symposium was dan ook een schot In de roos.
Ook hier stellen we opnieuw de stilaan overbekende regionale verschillen vast. In Wallonië is 9,3% van de bevolking tussen 19 en 64 jaar langdurig ziek, in Brussel is dat 5,9% en in Vlaanderen 6,9%. De toename van dat aantal is daarenboven sneller in Wallonië.
In Brussel zijn verhoudingsgewijs veel meer personen met leefloon of werkloos wat het cijfer van 5,9% verklaart. Communicerende vaten.
Met arbeids(on)geschiktheid hangt ook de activiteitsgraad samen. De werkgelegenheidsgraad in Vlaanderen is 77,8%, in Wallonië 68,4% en in Brussel 64,4%.
Overeenkomstig is de werkloosheidsgraad in Vlaanderen 3,8%, in Wallonië 7,8% en in Brussel 11,9%.
Ook in het dossier van de langdurig zieken vinden we dus opnieuw argumenten die de visie van het Vlaams Artsenverbond ondersteunen: de splitsing van de arbeidsmarkt- bevoegdheid en het tewerkstellingsbeleid, en de verdere communautarisering van de gezondheidszorg, inbegrepen de ziekte- en invaliditeitsverzekering.
Jan Van Meirhaeghe
Oostkerke, 7 oktober 2025
